ข้อดีและข้อเสียของการขนส่งทางท่อ

การขนส่งทางท่อเป็นวิธีการขนส่งของเหลวและก๊าซในระยะทางไกลโดยใช้ท่อเป็นวิธีการขนส่ง. ส่วนประกอบพิเศษ. บางครั้งท่อนิวแมติกก็สามารถทำงานคล้ายกันได้, ขนส่งถังแข็งด้วยก๊าซอัดในขณะที่สินค้าอยู่ภายใน. ในปีที่ผ่านมา, ท่อที่ใช้ขนส่งของเหลวส่วนใหญ่เป็นท่อไร้ตะเข็บ, และก๊าซส่วนใหญ่จะใช้สำหรับท่อเชื่อม. การขนส่งผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมทางท่อมีราคาแพงกว่าการขนส่งทางน้ำ, แต่ก็ยังถูกกว่าการขนส่งทางราง. เจ้าของท่อส่วนใหญ่ใช้เพื่อขนส่งผลิตภัณฑ์ของตนเอง.

ข้อดีของการขนส่งทางท่อ:
(1) ปริมาณการขนส่งมีขนาดใหญ่.
ท่อส่งน้ำมันสามารถดำเนินการขนส่งได้อย่างต่อเนื่อง. ตามขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางท่อ, ปริมาณการขนส่งต่อปีสามารถเข้าถึงตั้งแต่ล้านตันถึงหลายสิบล้านตัน, หรือมากกว่านั้นด้วยซ้ำ 100 ล้านตัน.
(2) รอยเท้าขนาดเล็ก.
ท่อขนส่งมักจะฝังอยู่ใต้ดินและใช้พื้นที่น้อยมาก; แนวปฏิบัติในการก่อสร้างระบบขนส่งได้พิสูจน์แล้วว่าส่วนที่ฝังอยู่ของท่อขนส่งมีมากกว่า 95% ของความยาวท่อทั้งหมด, การยึดครองที่ดินถาวรจึงมีน้อยมาก, ตามลำดับเท่านั้น 3% ของทางหลวงและประมาณ 10% ของทางรถไฟ. ในระบบการวางแผนการขนส่ง, ควรให้ความสำคัญกับโครงการขนส่งทางท่อเป็นหลัก, ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการประหยัดทรัพยากรที่ดิน.
(3) ระยะเวลาการก่อสร้างท่อขนส่งสั้นและมีต้นทุนต่ำ.
แนวทางปฏิบัติจำนวนมากในการก่อสร้างระบบขนส่งทั้งในและต่างประเทศได้พิสูจน์แล้วว่าโดยทั่วไประยะเวลาการก่อสร้างระบบขนส่งทางท่อนั้นมากกว่า 1/3 สั้นกว่าระยะเวลาก่อสร้างทางรถไฟที่มีปริมาณเท่ากัน. สถิติแสดงให้เห็นว่าต้นทุนการก่อสร้างท่ออยู่ที่ประมาณ 60% ต่ำกว่าทางรถไฟ.
(4) การขนส่งทางท่อมีความปลอดภัย, เชื่อถือได้และต่อเนื่อง.
เพราะน้ำมันและก๊าซธรรมชาติเป็นสารไวไฟ, ระเบิด, ระเหย, และรั่ว, การขนส่งทางท่อมีความปลอดภัยและสามารถลดการสูญเสียจากการระเหยได้อย่างมาก. ในเวลาเดียวกัน, อากาศ, มลพิษทางน้ำและดินที่เกิดจากการรั่วไหลก็สามารถลดลงได้อย่างมาก. , การขนส่งทางท่อสามารถตอบสนองความต้องการสีเขียวของโครงการขนส่งได้ดีขึ้น. นอกจากนี้, เพราะท่อส่งน้ำมันถูกฝังอยู่ใต้ดิน, สภาพอากาศที่รุนแรงและเปลี่ยนแปลงได้ในระหว่างกระบวนการขนส่งมีผลกระทบเพียงเล็กน้อย, ซึ่งสามารถรับประกันการดำเนินงานของระบบขนส่งในระยะยาวและมีเสถียรภาพ.
(5) การขนส่งทางท่อใช้พลังงานน้อยลง, มีต้นทุนต่ำและผลประโยชน์ที่ดี.
ประเทศที่พัฒนาแล้วใช้ท่อส่งน้ำมันในการขนส่ง, และมีการใช้พลังงานต่อตันกิโลเมตรน้อยกว่า 1/7 ของการรถไฟนั้น. ค่าขนส่งในระบบขนส่งมวลชนใกล้เคียงกับค่าขนส่งทางน้ำ. ดังนั้น, ในกรณีที่ไม่มีน้ำ, การขนส่งทางท่อเป็นวิธีการขนส่งที่ประหยัดพลังงานมากที่สุด. . การขนส่งทางท่อเป็นโครงการต่อเนื่อง. ไม่มีการเดินทางแบบไม่มีโหลดในระบบขนส่ง, ดังนั้นประสิทธิภาพการขนส่งของระบบจึงสูง. การวิเคราะห์ทางทฤษฎีและประสบการณ์จริงได้พิสูจน์แล้วว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของท่อมีขนาดใหญ่ขึ้น, ยิ่งระยะทางในการขนส่งนานขึ้น, ปริมาณการขนส่งก็จะมากขึ้น, และยิ่งค่าขนส่งสูงขึ้น. ยกตัวอย่างการขนส่งน้ำมัน, อัตราส่วนต้นทุนการขนส่งของการขนส่งทางท่อ, การขนส่งทางน้ำและการขนส่งทางรถไฟคือ 1:1:1.7.

ข้อเสียของการขนส่งทางท่อ:
1. ชนิดพิเศษ แข็งแรง
วัตถุในการขนส่งมีข้อจำกัด, และของที่บรรทุกก็ค่อนข้างเดี่ยว. เหมาะสำหรับการขนส่งสินค้าที่เป็นก๊าซและของเหลว เช่น น้ำมันเท่านั้น, แก๊ส, สารเคมี, สารละลายถ่านหินบด, เป็นต้น.
2. ความยืดหยุ่นไม่ดี
การขนส่งทางท่อไม่ยืดหยุ่นเท่ากับวิธีการขนส่งแบบอื่น (เช่นการขนส่งทางรถยนต์), และนอกจากการบรรทุกสินค้าที่ค่อนข้างเรียบง่ายแล้ว, และยังไม่อนุญาตให้มีการขยายท่ออีกด้วย. เพื่อให้ได้ ประตูต่อประตู บริการขนส่ง, สำหรับผู้ใช้ทั่วไป, การขนส่งทางท่อมักต้องร่วมมือกับการขนส่งทางรถไฟ, การขนส่งทางรถยนต์, และการขนส่งทางน้ำเพื่อให้การขนส่งทั้งหมดเสร็จสมบูรณ์.
3. การลงทุนคงที่ขนาดใหญ่
เพื่อดำเนินการขนส่งอย่างต่อเนื่อง, นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องสร้างคลังเก็บของและสถานีเพิ่มแรงดันที่สถานีกลางแต่ละแห่งเพื่อส่งเสริมการไหลเวียนของการขนส่งทางท่ออย่างราบรื่น.
4. แฟรนไชส์ที่แข็งแกร่ง
การขนส่งทางท่อเป็นของการขนส่งพิเศษ, และการผลิตและการขนส่งและการขายผสมผสานกัน, และไม่มีให้ผู้จัดส่งรายอื่นใช้.

BY : Tonkla

ที่มา :/tytsteel.com